Lijden is reëel
De Bijbel neemt lijden niet weg met slogans. Job, Jeremia, de psalmisten en Christus Zelf kennen smart, verlies en angst. Lijden hoort bij het leven in een gebroken wereld.
Christelijk geloof ontkent pijn niet. Integendeel: het geeft ruimte om te klagen, te huilen en God eerlijk te bevragen, zoals vele psalmen doen.
God is niet ongevoelig voor ons lijden. Hij ziet, hoort en is nabij in de beproeving.
God regeert ook in lijden
De Schrift leert dat God soeverein is, ook wanneer wij het niet begrijpen. Jozef, Job en Jezus op Getsemane tonen dat lijden niet buiten Gods hand valt.
Dit is geen antwoord op elke waarom-vraag, maar een anker voor geloof. God kan het kwaad niet veroorzaken, maar kan het wel gebruiken in zijn plan van heiliging en redding.
Christus lijdt niet als toeschouwer, maar als degene die met ons meegaat tot in de diepte.
"Al ging ik ook door een dal der schaduwe des doods, ik zou geen kwaad vrezen, want Gij zijt met mij."
Psalm 23:4
Het lijden van Christus
Het diepste antwoord op lijden ligt niet in filosofie, maar in het kruis. Christus draagt onze zonden en scheiding van God op Zich, zodat wij hoop mogen hebben die verder reikt dan onze eigen pijn.
Wie lijdt, deelt in iets van Christus' lijden, maar niet in zijn verzoeningsoffer. Onze smart is echt; zijn smart was uniek en verlossend.
Door zijn opstanding weten wij dat lijden niet het laatste woord heeft.
Hoop en gemeenschap
Paulus belooft dat onze lichte tribulatie een eeuwig gewicht van heerlijkheid werkt. Deze belofte geeft volharding, geen ontkenning van pijn.
De gemeente is geroepen lijdenden te dragen, te bezoeken en te bidden. Troost hoort thuis in concrete naastenliefde.
Op de dag van Christus zal alle tranen worden afgedroogd. Tot die tijd leven wij in gelovig lijden en hoopvol verwachten.
Hoop midden in pijn
De Schrift nodigt ons uit om dieper stil te staan bij Gods lijden. Dit gebeurt niet in een studeerkamer alleen, maar in gebed, in de gemeente en in de concrete keuzes van het leven. Wie God zoekt, ontdekt dat elke waarheid over Hem ons tegelijk troost en uitdaagt.
Gods lijden is geen losstaand thema, maar verbonden met zijn heiligheid, liefde en beloften. Wij mogen Hem niet naar ons beeld vormen, maar ons laten vormen door zijn Woord, ook wanneer dat onze verwachtingen tart of ons tot bekering roept.
In de geschiedenis van Israël en in het leven van Christus zien wij hoe Gods lijden zichtbaar wordt in daden van redding, discipline en trouw. De kerk door de eeuwen heeft deze waarheden beleden, niet om alles te verklaren, maar om getrouw te blijven aan wat God over Zichzelf heeft gezegd.
Voor gelovigen vandaag betekent dit nederigheid en hoop tegelijk. Wij kennen God niet volledig, maar wij kennen Hem waarachtig in Christus. Daarom leven wij niet uit angst of ijdelheid, maar uit dankbaarheid en dienst aan de God die ons draagt.
Geloof dat vrucht draagt
Kennis van God blijft niet bij theorie staan. Jakobus waarschuwt dat geloof zonder werken dood is. Wanneer wij Gods karakter begrijpen, worden wij geroepen om dat karakter in nederige dienst te laten zien aan anderen.
Dit gebeurt in kleine daden: een eerlijk woord, geduld met kinderen, vergeving na conflict, trouw in werk en gebed. Zo wordt de God die wij leren kennen zichtbaar in een leven dat naar Hem is gekeerd.