Zonde als verhouding
Zonde is in de Bijbel meer dan losse overtredingen. Het is verbroken verhouding tot God: we willen ons eigen wil boven de zijn. Daardoor raken ook onze verhoudingen tot mensen en schepping verstoord.
De Heidelbergse Catechismus definieert zonde als het missen van het doel waartoe God ons geschapen heeft: Hem lief te hebben boven alles en onze naaste als onszelf.
"Gij zult den HEERE, uw God, liefhebben van ganser harte."
Deuteronomium 6:5
Totaal, niet selectief
Mensen neigen ernaar zonde te verkleinen door zich te vergelijken met ernstigere zondaars. De Bijbel laat zien dat wie één gebod overtreedt, de hele wet schendt.
Zonde is niet een probleem dat met een paar goede gewoonten opgelost wordt. Het raakt denken, spreken, handelen en verlangen — het hele menselijk bestaan.
Gevolgen in de wereld
Door zonde is de schepping onderworpen aan vergankelijkheid. Lijden, onrecht en dood zijn geen toevalligheden maar gevolgen van de val.
Ook instellingen, culturen en structuren kunnen doordrongen zijn van zonde. Daarom mag het christelijk geloof niet gereduceerd worden tot privé-moraliteit.
Radicale redding nodig
Als zonde totaal is, is ook redding radicaal nodig. Half werk helpt niet: wij hebben een nieuw hart, vergeving en verzoening nodig.
Christus kwam niet om oppervlakkige verbetering te brengen, maar om zondaars volkomen te verlossen en te vernieuwen door zijn Geest.