Verschillende genres
Eschatologische teksten gebruiken profetie, apocalyptiek, parabels, brieven en psalmen. Apocalyptische beelden zijn vaak symbolisch en niet bedoeld als platte reportage.
Wie Openbaring leest als sciencefictionkaart, mist de liturgische en troostende bedoeling. Johannes schrijft aan vervolgde gemeenten: Christus regeert.
"Gezegend is hij, die leest, en die horen de woorden dezer profetie, en die bewaren de dingen, die in dezelve geschreven zijn."
Openbaring 1:3
Christus centraal
Alle eschatologie moet Christologisch gelezen worden. Het einde is geen programma los van Jezus, maar zijn komst, zijn oordeel, zijn vernieuwing.
Lucas 24 leert dat de Messias moest lijden en opstaan. Eschatologie zonder kruis en opstanding wordt angstcultuur.
Eenheid en vrijheid
Binnen de kerk bestaan verschillende eschatologische modellen. Zij verschillen over volgorde en duur van fasen, niet over de kern: Christus komt, opstanding en oordeel zijn realiteit.
Broederlijke eenheid vraagt nederigheid. Wij spreken waar de Schrift duidelijk is; wij spreken voorzichtig waar zij ruimte laat.
Praktische vrucht
Goede eschatologie produceert heiliging, getuigenis en vreugde — niet angsthandel. Wie de Bijbel over het einde leest, moet meer op Christus gaan lijken, niet meer op commentatoren.
De vrucht is liefde, niet speculatie.