Tussen twee komsten
De kerk leeft tussen Christus' eerste en tweede komst. Haar liturgie, diaconie en zending zijn gevormd door deze tussen-tijd. Wachten betekent niet niets doen; dienaren moeten handelen tot hij terugkeert.
Een slaperige gemeente verliest het eschatologische bewustzijn; een paniekerige gemeente verliest het evangelie. De Geest roept tot nuchter wachten.
"Zo dan, waakt, dewijl gij niet weet, in welken dag uw Heere komen zal."
Matteüs 24:42
Getrouwe dienaren
Jezus vraagt: wie is de getrouwe en verstandige dienaar? Degene die zijn huisgenoten voedt op tijd. Eschatologie maakt leiderschap dienend: wij bereiden de gemeente voor op ontmoeting met Christus.
Prediking, catechese en pastoraat wijzen naar de komende Koning.
Olie in de lampen
De parabel van de tien maagden leert dat wachten voorbereiding vraagt. Olie — beeld van Gods Geest en innerlijke gereedheid — kan niet op het laatste moment geleend worden.
Persoonlijk gebed, Woord en sacrament houden lampen brandend.
Uit naar de straten
Wachten stuurt de kerk naar buiten. Het evangelie moet verkondigd worden aan alle volken voordat het einde komt. Eschatologie motiveert zending, niet apathie.
De gemeente die op Christus wacht, opent de deuren: voor zoekers, voor armen, voor kinderen.